De foto’s hier onder zijn foto’s van originele Indianen, dus geen “gemaakte” foto’s, maar genomen door Edward S. Curtis tussen 1901 en 1930.
Naar de mening van de meeste antropologen kwam een groep Aziatische jagers van Siberië naar Alaska. Zij achtervolgden waarschijnlijk ijsberen, zeehonden of walrussen. In elk geval bleven ze naar het zuiden trekken.
Eeuwen verliepen en andere groepen zwervende jagers volgden hen. Na verloop van tijd druppelden zij niet meer binnen, maar een langzame maar gestadige stroom van mensen verhuisden naar het zuiden door het Canadese Rotsgebergte naar wat nu het noordwesten van de Verenigde Staten is. Waar deze zwervers ook heen gingen, altijd waren er enkelen die zich ergens vestigden en bleven wonen. Maar de meer avontuurlijken bleven verder trekken. Sommige verspreiden zich oostwaarts naar de Grote Meren en de kust van de Atlantische Oceaan. Andere gingen naar het zuiden, naar Mexico en Midden Amerika. En na een paar duizend jaar – slechts enkele seconden op de klok van de geologische tijdrekening – waren twee continenten bewoond door de Amerikaanse Indianen.
Beginning in 1901 at the age of 33, Edward S. Curtis, a Seattle portrait photographer, spent 30 years documenting Native North American peoples.
Commissioned by JP Morgan he planned to capture and document what he thought was “The Vanishing Indian”. Guided by this concept, Curtis took over 40,000 images from over 80 tribes and made 10,000 wax cylinder recordings of Indian languages and music. His ethnographies recorded tribal histories as well as described ceremonies, tribal population and customs, foods, clothing and games. In 1930 The North American Indian was published comprising twenty volumes of writing and more than 2,200 sepia toned photographs. After investing decades of his life and his finances in the project, less than 300 copies were sold. Curtis was left bankrupt and divorced and passed away on Oct 19, 1952—his work virtually unknown.
In de duizenden jaren, die liggen tussen het eerste binnentrekken van de Nieuwe Wereld en Columbus ontdekking, ontwikkelden de Amerikaanse Indianen een levenswijze die enig was in de wereld.
Men schat dat er omstreeks 1492 ongeveer dertien miljoen mensen woonden in Noord- en Zuid-Amerika. Hiervan woonden er ongeveer een miljoen verspreid door het gebied, dat nu de Verenigde Staten vormt.
De Noord-Amerikaanse Indianen vormden volstrekt geen eenheid, het was niet één volk, zij waren verdeeld in ongeveer vijfhonderd stammen, en deze stammen waren op hun beurt nog weer verder onderverdeeld in geslachten en gemeenschappen. Sommige stammen telden duizend leden en zwierven rond door uitgestrekte vlakten of grote wouden. Andere stammen bestonden slechts uit enkele tientallen mensen, die zich maar zelden buiten een afgesloten gebied waagden.
Er is ook een leuk verhaal met foto’s, in het Engels, te lezen op de site van The Luminous Compass:
Verder zie:
oefeningen gedaan kunnen worden. Elke bejaarde heeft de beschikking over een computer , ‘n TV , ‘n radio en dagelijkse telefoongesprekken. Een bestuur met managers is aangesteld om klachten in behandeling te nemen en de surveillanten zich aan een strenge code , “hoe de bejaarden te behandelen”, moeten houden.